Dec
18
2011
Panandalian ko munang hihiramin ang paboritong dahilan ng isang kaibigan ko sa tuwing hindi siya nakakasipot sa mga lakad o may tinatanggihan siya. Hindi po Gandang Gabi Bayz ang ibig sabihin ng GGB. Ibig pong sabihin n’yan ay Gulo-Gulo Buhay.
Ewan. Ang gulo ng buhay ko kahit hindi naman talaga. Magulo ba? Malabo? Onga kahit ako nalalabuan sa sinasabi ko eh.
Magulo dahil una, pakiramdam ko wala na ako masyadong ambisyon. Dati ambisyosa akong nilalang na gusto ko magkaroon ako agad ng mataas na posisyon sa kumpanya. Ngayon parang ayos na sa akin na steady lang. Kung ako lang naman talaga ang masusunod, keri na sa akin yung ganito kaso may pamilya ako at panganay pa. Siguro masyado lang akong naaaliw sa kalayaan ko ngayon kaya go lang ng go. Dapat sa susunod na taon ay makapag-corporate na ako ulit pero sisiguraduhin ko na makakagala pa rin ako kahit weekends lang.
Pagdating naman sa pera. Ayun. Nakakaloka yung nangyari sa akin sa airport. Purita Mirasol ang drama ko ngayon. Ayoko muna magkwento.
Tungkol naman sa pag-ibig. Ewan. Magulo din haha magulo dahil parang takot na akong magmahal pagkatapos nang nangyari dalawang taon na ang nakakaraan. Mahirap nang magmahal ulit. Lintek. Syet
no comments | posted in Tanong sa Sarili
May
1
2011
Ewan. Hindi ko alam. Marami akong iniisip noong mga nakaraang Linggo, pero ngayon parang lutang na lutang ako. Dapat ko sigurong sisihin itong sakit ko na ‘di ko mawari kung sa tenga ba o sa ilong o sa lalamunan. Nagkarooon ako ng ear infection two years ago. Biglang may sipon ako ngayon at medyo masakit ang lalamunan ko. Parang ngawit na ngawit din ang leeg at likod ko.
Sa totoo lang, naaasar ako sa sarili ko. Ilang araw na akong unproductive. Ni hindi ko pa nagagawa yung resume na dapat ay gawa na ngayon. Ni hindi man lang ako nakapag-blog sa kahit alin sa mga blog ko ng mahigit isang Linggo na. Bakit ba ang tamad ko? Hindi ko rin alam. Uninspired? Siguro. Gusto ko ngang sisihin ang panahon, pero wala rin naman kaming pinagkaiba. Katulad ng panahon, paiba-iba rin ako.
Nga pala, nakipagkita ako sa isang matalik na kaibigan noog Biyernes. Habang nagkakandarapa ang lahat sa Royal Wedding, ako naman ay busy sa pakikipagusap sa isag kaibigan na limang taon ko nang di nakikita. Masaya ako kasi ngayon, napaguusapan na namin ang mga bagay-bagay na hindi naiilang. Ayon sa kanya, ‘woman’ na raw ako ngayon. Sabi ko na nga ba, bata talaga ang tingin niya sa akin noon. Masaya ako dahil naisipan niyang makipagkita sa akin. Sana magtuloy-tuloy itong pagkakaibigang ito. Pakiramdam ko, magiging isang matagumpay na pagsasama ito lalo na’t pareho kaming mahilig sa pelikula.
Yan lang muna sa ngayon. Oras na para matulog at magpahinga.
no comments
Mar
8
2011
Huwaw! Apat na buwan ko pa lang hindi inu-update itong tagalog emo blog ko. ikenotbelibit!
Sa loob ng apat na buwan ay marami nang nangyari sa akin. Masasabi ko rin na malaki rin ang ipinagbago ng aking perspektibo sa bagay-bagay. Nangunguna na riyan ang pagiging bukas ko sa posibilidad na maging isang ganap na OFW. Isa itong malaking sugal kung sakali dahil kahit papano ay established na ako dito sa Pilipinas. Ang saya dahil nakasama ko ang Mama ko at Kapatid ko. Paano nangyari yun? Well, nag-abroad po ang lola Mica ninyo
Yep, kakagaling ko lang mula sa England.Saktong pagdating ko dun ay winter at pagbalik ko dito ay summer. Sa ngayon ay naga-adjust na naman ang katawan ko sa temperatura at pamamaraan ng pamumuhay. ISang malaking leksyon ang pagtira ko sa Europa ng ilang buwan. Ngayon ay kaya ko nang hindi kumain ng kanin ng isang araw LOL.
Tsaka ano… nakikipag-date na rin ako. Tama na ayoko na magkwento nyahaha
Kasalukuyan akong walang trabaho, pero may naipundar naman akong salapi mula sa aking pinaghirapang blogs. Tipid mode muna ako ngayon at medyo kumplikado ang lagay ko. May sakit si Lola at ilang beses na siyang inatake
May mga scheduled trips ako, pero parang ica-cancel ko na lang muna ang mga yun. Nakakaguilty gumala
Tsaka ano. WAla lang. Inaantok na ako. Matutulog na muna ako.
Ay teka pahabol. Iniisip ko nga pala na lumipat muna sa Cebu. Kakayod, gagastos, gagala, tatambay sa IT park o Ayala Mall at mag-aasawa ng isang resort owner sa Mactan. Choz
no comments
Nov
28
2010
May narinig akong tsika kani-kanina lang, pero ewan… bigla akong natakot.
Sa totoo lang, wala akong romantic feelings sa taong ito. Alam mo yung tipong mahal mo yung isang tao hindi dahil gusto mo siyang jowain o anuman, pero dahil natutuwa ka sa kanya dahil pareho kayo halos ng trip? Yung tipong pwede mong yayain kahit saan. Mababaw lang ang kaligayahan at masaya ka sa piling nya.
Natuwa ako nang makita ko ang kaibigan kong ito kanina. Mahigit isang buwan din kaming hindi nagkita at alam ko na kahit papano ay sabik din siyang makita ako. Dapat lang naman noh :P
May narinig kasi akong tsika noong una’y akala ko, joke lang. Wala pa naman kumpirmasyon kung totoo ang nasagap kong tsismis, pero taimtim kong idinidiling sa kinauukulan na sana’y isang malaking hoax iyon. Sayang kasi kung nagkataon. Basta, ewan. Hindi ko alam. Halikan na lang kaya kita, noh? Watchathink? LOL parang timang lang pft. Di naman siguro. Wag na, please?
no comments
Nov
28
2010
Para po sa kaalaman ng lahat, hindi po ako buntis.
Naaalarma na ako dahil sa bilis ng paglaki ng aking tiyan sa tuwing ako’y ganadong kumain o kung ako’y lumalaklak ng tubig at coke.
Kanina kasi tinanong ako dito sa airport kung buntis ako. Syempre, sabi ko hindi. Sagutin ba naman ako ng ’sure ba kayo, maam?’
Yikes. Kelangan nang mag-ensayo. Ayokong limitahan ang aking rice intake. Magkamatayan na! LOLOLOL
no comments
Sep
27
2010
Update ko lang ‘tong blog na ‘to kasi gusto ko. At dahil ako ang may-ari nito, ako ang masusunod, getz?!
Ayan. Nag-update na ako!
no comments | tags: updates | posted in Kakornihan
Sep
25
2010
Masaya ako ngayong Sabado. Bakit? Nandito kasi si Kuya Drew. Nilibre niya ako sa Choi Garden kanina para sa late lunch namin. Gusto niya sanang kumain sa Crystal Jade, pero fail, ang daming tao. Sumunod si Winston at pumunta kami ng Promenade Mall para i-meet si Rabsin, na dala naman ang pasalubong niyang lechon. Tinour ko siya sa buong Greenhills Shopping Center at nakapagkwentuhan na rin kami kahit papano.
Kumain kami ng early dinner sa Savory Chicken tapos nag-videoke kami. Nakakaloka lang ang aming playlist at ugh, nagwala kami kanina LOL! Hindi ako sure kung i-upload ko pa mga videoke videos namin dahil nagwala talaga ako. Hindi ko alam kung pagkanta ba yung ginawa ko o pagsigaw lolz
Pumunta kami ng Serenitea kanina. Ang dami kasing nagsasabing masarap daw dun. Akala namin fad lang, yun pala totoo. Grabe sarap ng milk tea nila! I want more!
Pagkatapos ay bumalik kami ng Promenade Mall para manood ng sine. Pinanood na naman namin yung Legends of the Guardians in 3D for the second time. Oks lang, sulit naman ang pera kahit magastos. Hehe.
Pagkatapos ay dumiretso kami sa condo para kainin ang lechon na pasalubong sa akin ni Rabsin. As usual, ang kwentuhang nyoks ay palaging masaya
no comments | posted in Masaya
Sep
17
2010
Kanina pa ako sort ng sort ng pictures tsaka blog ng blog. Sakit na ng mata ko at likod ko pero wala akong karapatang magreklamo lalo na’t wala na akong permanenteng trabaho. Kailangan kong kumayod sa sarili kong pamamaraan para mabuhay at matustusan pa ang lalo kong bumobonggang luho.
no comments
Sep
15
2010
Wala man akong permanenteng trabaho ngayon, masasabi kong maswerte pa rin ako.
Kakauwi ko lang galing sa isang awards night. Nakakatuwang isipin na dalawang beses na akong naiboto bilang isang ‘Influential Blogger’. Gusto kong magpasalamat sa lahat ng taong tumulong at naniwala sa kakayahan ko. Bilang sukli sa inyong pagmamahal, lalo kong paghuhusayan ang aking pagsusulat at paggawa ng mga bidyo.
Pinagtabi ko ngayon ang aking plaque para sa Missing Carlo (2008) at para sa Project52Weels (2010). Ang sarap pagmasdan na tinatangkilik ng publiko ang iyong mga likha.
Maraming salamat sa inyo. Hindi ko man lubos maipakita, pero maraming salamat. Mahal na mahal ko po kayo. Peksman!
no comments | tags: thank you post | posted in Online
Sep
12
2010
Hindi man mahilig tumgsh tgsh ang karamihan sa mga ka-close ko, parang mas nanaisin ko pa rin silang makasama kaysa sa ibang tao.
Bakit? Alam ko kasi na kapag kasama ko sila, gagawin nila ang lahat ‘wag lang akong mapahamak.
Wala lang. Na-realize ko lang ‘yan kanina. Bigla kong na-miss yung mga paulit-ulit na nagre-remind sa akin na ‘wag uminom ng sobra at kung anu-ano pang reminders.
Wala lang.
no comments